Luiaard of squatbillen?

IMG_3068

Op de middelbare school had ik een hekel aan alles dat met sport te maken had. Tijdens gym keek ik toe hoe de anderen zich in het zweet werkten, en als ik dan mee moest doen had ik zo’n slechte gym-reputatie dat niemand me de bal gaf. Later in mijn schoolcarrière deed ik beter mijn best, maar tevergeefs. Mijn reputatie hield stand en ik kreeg geen tweede kans. Snik.

Oke, het viel wel mee hoor. Maar het komt erop neer dat ik niet zo van sport hield. Toch kwam er een moment waarop ik besefte dat het niet zo gezond was om na twee minuten rennen al buiten adem te zijn. Ik besloot te gaan hardlopen.

Inmiddels wisselt mijn enthousiasme voor hardlopen, maar ik ben wel wekelijks in de sportschool te vinden voor een workout. Ik ben overigens niet een cardio fan, ik spendeer hooguit tien minuten op de crosstrainer of loopband en doe dan krachttraining (als je denkt dat vrouwen heel lelijk gespierd worden van krachttraining, google dan eens ‘squats’. Als jij niet zulke billen wil/mooi vindt dan weet ik het ook niet meer). Vanmorgen ben ik zelfs om half 8 opgestaan om te gaan sporten. En dan te bedenken dat ik ooit de meest luie luiaard ter wereld was.

Hoe ik dat doe? Ik plan van tevoren wanneer ik ga sporten, zodat er niet meer iets tussen mij en mijn sportplan kan komen. Daarnaast ga ik altijd ’s morgens, want dan is het niet zo druk dat de sportschool op een blikje sardientjes lijkt. Bovendien is mijn wilskracht dan nog niet aangetast. ’s Avonds hebben maar weinig mensen genoeg energie en wilskracht om nog naar de sportschool te gaan (waar het bovendien stikt van de groepjes jongens die met zijn vieren een uur lang een apparaat bezet houden).

Uiteindelijk zijn de beste resultaten van het sporten dat ik me nu veel energieker voel, en het leuke is dat je er ook nog eens beter uit gaat zien. Mocht je nu denken ‘Ja, dat wil ik ook!’: sta eens vroeg op en ga voor school/college/werk sporten. Je zult je echt een stuk beter voelen!

Liefs, Roos

P.S.: Wil je up to date blijven van mijn nieuwe posts? Voeg me dan toe op Bloglovin’. Follow my blog with Bloglovin

Stroopwafelpiet, wiedewiedewiet

Zucht, de Zwarte Piet kwestie gaat inmiddels zo ver dat ik er klaar mee ben. Afgelopen weekend waren er zelfs rellen om deze kwestie. Ik zelf weet niet eens of ik een mening heb, om eerlijk te zijn vind ik het een belachelijke discussie. Het maakt niet uit of je voor bent of tegen, maar denk eens na over hoe simpel het eigenlijk kan zijn.

Want, waar draait dat hele feest nu eigenlijk om? Om volwassenen die elk moment aangrijpen om klachten te uiten over de aanwezigheid of juist afwezigheid van bepaalde kleuren pieten? Voor ons is het uiteraard heel belangrijk hoe die pieten eruit zien. Nee, een roze piet voldoet niet aan mijn wensen, die mag mijn kind niet aanraken!

Kinderen merken ook niet dat Sinterklaas er elk jaar anders uit ziet, of dat hij een plastic baard heeft. Ook niet dat zijn paard soms ineens geen schimmel is. Waarom zouden ze dan wel merken dat sommige pieten er ineens anders uit zien? Kortom, ik zie geen probleem. Tradities zijn er om verbroken te worden.

Liefs, Roos

Zie ook De Speld voor een .geweldig item over deze kwestie. Best ontnuchterend, niet?

Minimaal is maximaal

IMG_3057

Ik heb iets ontdekt. Het is een soort stroming, levenswijze, visie. Ik weet niet precies wat het is, maar het is bijzonder interessant. Het heeft de naam minimalisme.

Ik kwam hierop doordat ik een TEDx talk heb gezien van één van de oprichters van The Minimalists, een website over minimalisme. Hij vertelde een bijzonder verhaal, dat ik om eerlijk te zijn af en toe een beetje te cheesy en overdreven vond (het blijven Amerikanen), maar ook best een eye-opener. Hij pakte al zijn spullen in dozen en haalde er alleen spullen uit als hij die spullen echt ging gebruiken. Na drie weken was tachtig procent nog ingepakt.

Dat zette mij aan het denken. Hoe veel spullen gebruik ik eigenlijk niet? Hoe veel spullen vullen mijn (best wel kleine) huis maar gebruik ik nooit? Ik kan een heleboel dingen bedenken die er alleen maar liggen omdat ik het ooit gekregen heb en niet weg kan doen, of wat misschien nog wel eens van pas kan komen. Vergeleken met die minimalisten lijk ik wel iemand uit het programma Hoarders! Plotseling krijg ik een opruimdrang en voel ik de nood om mijn halve kledingkast de deur uit te werken en om zo min mogelijk spullen te hebben. Want wat moet je met spullen die je niet gebruikt? Eigenlijk vreemd dat ik daar nooit eerder aan heb gedacht.

Of het me ooit lukt om zo weinig spullen in huis te hebben (bekijk eens een home tour van een minimalist) weet ik niet. Echter moet je altijd ergens beginnen. Ik ga dus eerst maar die kast vol kleding uitzoeken…

Liefs, Roos

Klik hier voor de TEDx talk.

Plannen als een baas

IMG_3046

Mijn agenda en ik zijn de beste vrienden. Hij herinnert me aan die deadline die ik anders zou vergeten, en mijn to-do lijstje zorgt ervoor dat die chaos in mijn hoofd ineens heel rustig wordt. Mijn gedachten zijn vaak een wirwar van dingen die ik moet onthouden. Schrijf ik het niet op, dan denkt mijn brein: ‘weg ermee, jou hebben we niet nodig!’. Maar helaas komt het er vaak op neer dat ik het toch wel echt nodig heb.

Om dit te voorkomen ben ik een mega organisatiefreak geworden. Regelmatig plunder ik de Hema voor boekjes, stickers, stempeltjes, alles wat mij maar kan helpen om een zo goed mogelijk overzicht te hebben. Mijn studiegenoten zijn vaak verbaasd over hoe ik toch alles zo snel af kan hebben en snappen totaal niet hoe ik al het leeswerk bij kan houden. Nou, zo dus!

1. Een goede start.

Het begint natuurlijk allemaal bij het kopen van een agenda. Houd je niet van pen en papier maar heb je liever alles digitaal? Dan zijn er genoeg mogelijkheden voor online agenda’s. Je hebt bijvoorbeeld Google Calendar, een heel handige online agenda die je op al je apparaten kunt delen en zelfs kunt delen met anderen. Zo kun je met je vriend delen wanneer je niet thuis bent of een afspraak met een klant delen. Ikzelf houd erg van pen en papier, omdat het iets tastbaars is. Ik neem mijn Moleskine agenda overal mee naartoe en ik schrijf alles op: van to-do lijstjes tot het aantal uren dat ik aan studie besteed. Dat kan omdat mijn agenda elke twee pagina’s een lege pagina met lijntjes heeft voor notities.

2. Schrijf het op!

Nu is dat allemaal leuk en aardig, zo’n agenda, maar als je niet bijhoudt wat je planning is heb je er niets aan. Wanneer je een deadline krijgt schrijf je deze gelijk op in je agenda. Schrijf ook afspraken met vrienden, sportlessen en andere afspraken op. Zo heb je meteen een overzicht wanneer je wat moet doen en wanneer je vrije tijd hebt. Ik vind het persoonlijk heel fijn om in mijn agenda te plannen wanneer ik ga sporten, hier kom ik later nog op terug.

3. Wat wil ik doen, en wat moet ik doen?

Nu je een overzicht hebt van je afspraken de komende week, is het tijd om een lijstje te maken. Hierbij is het handig om grote taken op te delen in subtaken. Nu je alles hebt opgeschreven wat je komende week moet doen, kun je het gaan verdelen per dag. Ikzelf plan dit niet een week van tevoren omdat er nog veel kan veranderen, maar je kunt wel een globaal overzicht maken. Ik bedenk meestal de avond van tevoren wat ik de volgende dag wil gaan doen. Op die manier heb je gelijk rust in je hoofd als je gaat slapen: je kunt ten slotte niets meer vergeten aangezien je alles hebt opgeschreven!

4. Afkruisen.

Het leukste gedeelte aan to-do lijstjes maken is het afkruisen van taken. Echter zullen veel mensen het probleem kennen dat er maar een klein deel van de to-do list weggewerkt is aan het eind van de dag. Je concentratie is na een uur al ver te zoeken en je hebt ondertussen alle neven van de vriendin van je beste vriend al bekeken op facebook. O ja, die to-do list. Om echt werk gedaan te krijgen zul je streng moeten zijn voor jezelf. Ikzelf vind het handig om een timer te zetten voor 45 minuten, en in die tijd werk ik ook echt ongestoord aan mijn taak. Ik leg mijn telefoon weg en zorg dat ik niet afgeleid kan worden door andere dingen. Na die 45 minuten mag je een kwartier even niks doen, een kopje koffie drinken of verder kijken naar de foto’s van de neef van de vriendin van je beste vriend. Hierna ga je weer verder totdat je alle taken hebt afgekruist.

5. Give yourself a break!

Werkelijk, de hele nacht doorwerken gaat je echt niet helpen om alles op tijd af te krijgen. Kijk ’s avonds lekker een serie en duik op tijd je bed in. Zo heb je de volgende ochtend weer genoeg energie. Zorg ook voor genoeg beweging en buitenlucht, want de hele dag binnen zitten op die slappe billetjes gaat ook niet meehelpen aan een betere concentratie. Je hoeft echt niet de héle dag bezig te zijn met wat je moet doen. Bovendien is dat waarschijnlijk niet nodig als je de andere tips ook opvolgt!

6. An apple a day…

Ik weet dat het verleidelijk is om jezelf vol te gieten met Red Bull en chocoladerepen weg te werken omdat je acuut energie nodig hebt (of omdat je ‘zo hard hebt gewerkt’), maar dit gaat je op de lange termijn echt niet helpen. Gezond eten geeft je veel meer energie en zal je veel verder vooruit helpen als je een drukke periode hebt. Bovendien heb je minder last van suikerdips als je gezond eet, wat betekent dat je je langer achter elkaar kunt concentreren.

Hopelijk helpen deze tips je om wat meer georganiseerd te worden. Ik beloof je, als je dit jezelf aanwent wordt het vanzelf normaal!

Liefs, Roos

Doe maar normaal

IMG_3050

Want dan doe je al gek genoeg. Die heerlijke, nuchtere zin die de gemiddelde Nederlander beschrijft. Die zin waar ik een ontzettende hekel aan heb.

Wat zou ik lang kunnen praten over wat een hekel ik heb aan normaal. Neem de burgerlijke tiepjes die op zondag lekker gaan fietsen op de Veluwe. Hierbij hebben ze alles unisex: van hun fleece truien tot hun windjacks tot hun fietsen. Bovendien gaat er een lekker bammetje met kaas mee in de fietstas. ’s Avonds eten ze stamppot en, laten we eens gek doen, vlaflip als toetje! Tijdens het eten wordt er gepraat over dat nieuwe gezin dat in het dorp is komen wonen. Die mensen zijn écht apart.

Voor zover Nederland een cultuur heeft vind ik het verschrikkelijk. We hebben wat te leren van de meeste andere landen. Kijk bijvoorbeeld eens naar zuid-Europa, waar mensen lekker op terrasjes eten met een wijntje erbij. Zich ’s avonds mooi aankleden wanneer ze uitgaan. En ten slotte mag je opvallen, het is juist leuk als mensen naar je kijken. Je hoeft je niet te verstoppen achter een simpel tenue van spijkerbroek en t-shirt.

Maar ja, helaas mocht het niet zo zijn in Nederland. Ik moet zeggen dat ik ook de voordelen zie van ons land, zoals de politiek (die overigens as we speak zwaar achteruit gaat) en de zekerheid die we hebben. Maar die ‘ik val niet op’- en fleece vest cultuur, van mij mag ‘ie de deur uit. Gelukkig is niet iedereen zo.

En jij? Doe jij wel graag lekker normaal?

Liefs, Roos