Gewoon even kletsen over elektrische fietsen enzo

Zoals jullie wel hebben kunnen merken is mijn bloginspiratie momenteel nogal laag. Ik weet niet wat het is, maar ik heb het gevoel dat ik overal wel eens over heb geschreven. Of dat het gewoon niet interessant genoeg is. Dus heb ik besloten om vandaag maar gewoon even te ranten over van alles.

Vanmorgen ging ik naar de sportschool. Ik ben dan altijd heel trots op mezelf als ik terug fiets naar huis, want ik zie duizend miljoen mensen richting de universiteit fietsen die naar college gaan. En ik heb al gesport. Weet je wat wel vervelend is? Ik kan maar heel langzaam fietsen als ik heb gesport want mijn benen zijn dan een beetje van spaghetti. Ik fiets dan dus zoals een oma. Maar het vervelende is dat oma’s tegenwoordig niet meer langzaam fietsen omdat ze allemaal een elektrische fiets hebben. Dan denk je rustig te fietsen, zoeft er weer zo’n E-bike oma voorbij met dertig kilometer per uur. Ja heel stoer, maar ik zit hier te zwoegen, ja! Voor zover mijn frustratie over elektrische fietsen. Verder heel goed hoor, dat mensen die op een normale fiets niet kunnen fietsen toch nog fietsen op deze manier.

Weet je wat ik ook zo jammer vind? Dat wanneer er allerlei rampen gebeuren op de wereld, iedereen ineens bij de pakken neer gaat zitten. Het is ook allemaal heel erg, maar waarom zou je dit soort mensen en gebeurtenissen die macht geven om jouw dag te verpesten? Ik denk dat als wij wat meer positiviteit brengen we misschien ook wel meer kunnen waarderen dat wij veilig zijn. Laat je toch niet zo bang maken en geniet van wat je nu hebt. Voor je het weet is het voorbij, en dan heb je de laatste dagen van je leven verpest door negatief te gaan doen. En weet je? Iedere dag gebeuren er dingen op de wereld. Iedere dag sterven er mensen door oorlog. Als we daar allemaal onze dag door zouden laten verpesten was de wereld wel heel treurig. Respect en medeleven voor alle mensen die nare dingen meemaken: ik help jullie er bovenop te komen door positief te kijken. Jullie hebben al verdriet genoeg, daar hoeft niet nog meer bij te komen.

Voor zover mijn gedachtes op deze dinsdagochtend. Binnenkort ga ik laten zien hoe creatief ik stiekem ben met het knutselen van verjaardagskaarten. Doei.

Liefs, Roos