Februari week I: Impulsaankopen zijn bitches

De eerste week van mijn ‘geef weinig geld uit en leef als kluizenaar’ uitdaging ging best goed, hoewel ik er wel achter kwam dat deze consumptiemaatschappij me behoorlijk in zijn greep heeft door me aan te zetten tot allerlei impulsaankopen.

Het begon maandag helaas wel met een verkoudheid. Mijn stem klonk alsof ik al jaren twee pakjes per dag rookte en mijn hoofd zat vol watten (of nou ja, niet echt maar je begrijpt me wel). Ik ontving maandag mijn late verjaardagscadeau en was in mijn nopjes. Ik dacht bij mezelf ‘mijn shophonger is wel even gestild’.

Dinsdagochtend sloeg ik mezelf voor mijn kop. Ik ontving in mijn mail een herinnering over een sale item dat laatst niet meer in mijn maat was, maar die nu weer op voorraad was. Wat een dilemma. Maar ik hield mezelf sterk, ik klikte het weg. Doei.

Op woensdag was ik bij vriendinnen en hebben we thuis ge-high-tea’t. Geen kansen dus om geld uit te geven aan dingen die mijn plan in de war schoppen. Gelukkig, want het is echt een soort gewoonte van me om in gezelschap ineens met geld te gaan gooien.

Op donderdag deed ik vrij weinig want ik voelde me belabberd, ik was dus al een beetje verkouden maar donderdag leek mijn hoofd wel te ontploffen. Ik keek wel wat rond op modewebsites maar dat was meer omdat ik me aan het verdiepen ben in goede merken waarvan de kleding lang goed blijft. Oké, en misschien omdat ik me verveelde. En verleid werd door een blog van iemand die schrijft over dit soort merken. Misschien ook maar goed dat ik deze maand niks koop, dan overweeg ik deze toekomstige aankopen in ieder geval wel lang genoeg.

Vrijdags ben ik altijd de hele dag aan het werk met mijn collega’s. Omdat we allemaal arm zijn lunchen we ook niet buiten de deur. Kijk, dat scheelt weer.

Ten slotte werd ik in het weekend ineens erg aangetrokken om een nieuw koffiezetapparaat te kopen. Helemaal nergens voor nodig, maar ja koffie is toch erg belangrijk. We zijn zelfs naar een electronicawinkel geweest en kwamen er toen achter dat het toch niet echt nodig was. Achteraf ben ik blij dat we het niet hebben gedaan want we hebben een prima Senseo.

Als ik dit alles zo teruglees merk ik wel dat het toch best lastig is om niets te kopen. Als je al ziet dat ik in één week talloze verleidingen tegen ben gekomen, waarvan ik nu inzie dat het echt nutteloos is maar waarvan ik op een zeker moment wel dacht het echt nodig te hebben. Interessant om eens te zien hoe dit soort dingen op je werken als een impuls.

Laatst las ik ook een artikel over een onderzoek waaruit bleek dat het nadenken over een aankoop voor een groter geluksgevoel (of nou ja, een grotere hoeveelheid dopamine die vrijkomt) zorgt dan de werkelijke aankoop. Het is dus beter als we eerst maar eens een tijdje goed nadenken voordat we iets kopen totdat het dopaminegehalte weer wat gedaald is. Als we het dan nog steeds willen zal het wel een goede aankoop zijn. Wist je trouwens dat dopamine ook een rol speelt bij verslavingsgedrag? Misschien de reden dat er nu een programma is over shopverslaafden. Wat overigens mijn nieuwe verslaving is…

Liefs, Roos