2015: Year in review

2015 was een topjaar. Ik denk misschien wel het leukste, meest spannende jaar ooit. Ik heb ontzettend veel bereikt dit jaar. Dingen die ik dacht dat ik de komende jaren nooit zou durven. Toch is het gebeurd, en als ik erop terug kijk is het toch wel heel bijzonder dat er in een jaar zo veel is veranderd. Het begon al met dit blog, de eerste keer dat ik zo openbaar durfde te zijn over mijn schrijfsels, maar er gebeurde nog veel meer… Lees hier mijn year in review.

In januari was ik natuurlijk jarig. Jarig zijn is altijd leuk. Ik vergeet altijd dat ik jarig ben omdat je steeds bezig bent met kerst en oud en nieuw en dan ben je ineens jarig. Toch een leuke verassing altijd. In januari begonnen we ook met de eerste stapjes van ons bedrijf. We besloten onze krachten te bundelen en samen iets op te gaan starten. Een eigen bedrijf is altijd al mijn droom geweest. Ik zie mezelf niet zozeer als iemand die voor een baas werkt, want daar ben ik veel te eigenwijs voor. Om dan gelijk te beginnen met een eigen bedrijf is meer dan ik ooit had durven hopen. De goede mensen kwamen samen op het goede moment en dat voelde goed!

Ook was ik in 2015 erg goed bezig met hardlopen. Ik begin inmiddels te twijfelen of hardlopen iets is wat mij gelukkig maakt, of dat het meer een ‘moetje’ is. Het is namelijk al even geleden dat ik heb hardgelopen en ik moet zeggen dat ik het niet echt mis. Ik had het gevoel dat ik altijd maar langzaam vooruitgang boekte terwijl andere hardlopers veel sneller en langer liepen dan ik zonder met hun tong op kun knieën te hangen. Dat is best frustrerend af en toe. Ik was begin 2015 druk bezig met trainen voor de Marikenloop, één van de dingen waar ik nog steeds ontzettend trots op ben. Voor veel mensen is vijf kilometer niks, maar ik heb er lang voor moeten trainen en liep hem nu voor de tweede keer. Als ik terugdenk aan de sfeer tijdens zo’n hardloopevenement heb ik er ook best wel weer zin in. Het probleem is alleen dat je veel vaker traint dan dat je meedoet aan zo’n evenement, en raad eens wat ik eigenlijk niet zo leuk vind…

Dit jaar was ook het jaar dat ik afstudeerde. Dat begon allemaal met stage. Elke ochtend om half acht zat ik in de trein naar Amsterdam, het meest  vermoeiende deel van de stage. Ik was altijd wel wakker en fit tegen de tijd dat ik de trein instapte, maar wanneer ik aankwam in Amsterdam na een uur en veertig minuten was ik weer helemaal moe. Ik had wel geluk dat ik pas om half tien hoefde te beginnen en om vier uur weer weg kon gaan. De eerste paar maanden waren zwaar, maar tegen het einde kon ik veel thuis werken. Het kantoor in Amsterdam zag ik toen nog maar zelden. Ik moet zeggen dat ik weinig druk voelde wat mijn scriptie betrof, schrijven gaat me altijd makkelijk af en ik heb ook nooit het probleem dat ik te veel woorden heb en moet gaan schrappen. Sorry voor de mensen die zwaar stressen over scripties en dat soort dingen, maar ik heb hier gewoon nooit last van.

De zomermaanden gingen ontzettend snel voorbij, zoals ze eigenlijk altijd snel voorbij gaan. We waren druk bezig met het opstarten van ons bedrijf: we zijn naar de Kamer van Koophandel geweest en hebben uren met elkaar gezeten over kwesties als het logo, om maar niet te spreken over hoe lang we hiervoor hebben nagedacht over de naam van ons bedrijf. Toch kwam het er allemaal, en toen bestond ‘ie: ons eigen bedrijf!

Om dit te vieren (nee dat lieg ik, eigenlijk gewoon omdat het kon) ging ik drie weken naar Italië met M. We zijn op vier campings geweest op verschillende plekken in Italië. Als ik eraan terugdenk krijg ik weer heimwee… Wat is dat toch heerlijk, op vakantie zijn. Boekje erbij, lekker eten, en verder helemaal niets. Jammer dat het nooit lukt om zo’n simpel leven te hebben als je weer thuis bent. Het zou geweldig zijn om op de bank te zitten met een boek, maar toch laat ik me afleiden door allerlei andere dingen zoals televisie, internet en mijn telefoon.

Dat was ook iets waar ik steeds meer over nadacht dit jaar: hoe geef ik betekenis aan mijn leven? Ik ben het zat dat mijn leven beheerst wordt door nutteloze dingen als troep, televisie en internet. Je bereikt niets als je constant bezig bent met dit soort dingen. In 2016 wil ik hier verder mee gaan, zoals je ook zult lezen op dit blog.

September was de eerste maand dat ik merkte dat ik geen student meer was. Geen stufi, maar ook geen colleges meer. Voor het eerst besefte ik dat je toch aardig moet werken om genoeg geld te verdienen voor levensonderhoud. Maar ook was het heerlijk om te merken dat ik nog steeds veel vrijheid had om te doen wat ik wilde omdat ik geen vaste baan heb.

Om eerlijk te zijn, zijn de laatste maanden van het jaar een beetje een blur. Ik genoot van het leven, van mensen om me heen en van het bezig zijn met dingen die ik leuk vind. Er gebeurde niet veel bijzonders, tot het eind van het jaar dan. Ik ging met kerst voor het eerst op wintersport en brak mijn pols met snowboarden, op de eerste dag nota bene. Super jammer want het leek me heel leuk… Nu moet ik nog ongeveer drie weken met gips.

Ik maakte dit jaar vrienden die ik het liefst niet meer kwijt raak. Ik begon aan mijn droom. Ik onderhield mijn blog beter dan ooit, en durfde het ook nog eens bekend te maken aan de buitenwereld. 2015 was een mooi jaar, op naar 2016! Om het nieuwe jaar leuk te beginnen heb ik een verassing voor jullie. Stay tuned…

Liefs, Roos